Weekoverzicht week 7 (13-8 t/m 19-8)

Week 7 (13-8 t/m 19-8)

-          Maandag  ’s avonds aangekomen op een camping voor Rabarnal. ’s Ochtends vertrokken uit Leon, toen zaten er opeens twee mensen uit Hillegom achter hen. Gezellig gekletst. Met de lunch zaten ze in hospital de’Orbigo, naast een Amerikaans stel. Hun ouders komen in september in Nederland fietsen. Idi heeft ze gelijk uitgenodigd om langs te komen. Verder laat op de camping. Daar ontmoetten ze een Nederlands meisje (Christel) die alleen fietsend op weg was naar Santiago. Op haar advies bij de camping het streekgerecht gegeten, boontjes.

-          Dinsdag ’s avonds aangekomen in Vilela. Niet lekker geslapen, veel herrie. De cruz de ferro (1500 meter hoogte) in het vooruitzicht, werkt ook niet mee aan een ontspannen nachtrust. Op tijd vertrokken (8 uur). Al fietsend dachten ze weer een wilde hond te zien, maar dit bleek later een reetje te zijn. 25 km geklommen de berg op, zwaar. Bovenaan ontmoetten ze de mensen uit Hillegom weer. Net onder de volgende top was een bijzondere refugio (pelgrimovernachtingplek). Daar hebben ze koffie gedronken. Het zag er heel alternatief uit, heel mooi met kerkmuziek op de achtergrond. Afdalen ging door de wolken heen, dikke mist, gladdig, best eng. Beneden regende het. Op een rotonde kijken waar ze heen moeten, staat er een auto hard te toeteren. Koos en Idi hadden eerst niet door dat het voor hen was, maar die persoon zat hard te wijzen waar ze heen moesten. In dat berggebied wil je niet verkeerd rijden, want daar ben je niet blij mee. Met de lunch kwam Christel hen weer vergezellen en hierna gingen ze gezamenlijk op zoek naar de camping.

-          Woensdag ’s avonds aangekomen in Samos. Die nacht had het hard geregend, daardoor was Idi haar dag al vroeg begonnen. Uiteindelijk om 8.15 uur vertrokken. Ze pakten de route weer op bij villa Francha. De winkels waren dicht vanwege een feestdag (Maria ten hemelopneming). Dit hoorden ze echter te laat, dus de inhoud van de tassen omgekeerd en verdeeld over de dagen. Dat was hun rantsoen voor twee dagen, beetje karig maar moest net kunnen. Onderweg kwamen ze gelukkig wel een fair trade barretje (de eigenaresse kwam uit Alphen) tegen waar ze brood konden kopen. Koos vroeg het in het Engels en kreeg in het Nederlands antwoord. Vervolgens op naar de hoogste berg van de route, de Cebreiro (35 km klim, 900 hoogtemeters). Halverwege empanade met tonijn gegeten, op advies van een Baskische Spanjaard. Op de top een stempel gescoord, vervolgens de kerk in. De sfeer en de liederen leken wel bijna de hemel. Een zeer emotioneel moment. Ze staken een grote kaars op. In de afdwaling kwamen ze door het dorpje waar ze de vorige keer hun hondentrauma hadden opgedaan. Het zag er nog precies hetzelfde uit en bij de ingang stond een hond hen al op te wachten. Vervolgens weer een top, Alto Poio (1335 hoogtemeters) en een lange afdaling naar Samos. Daar was geen camping, maar wel een grasveld waar Pelgrims mochten staan. Zonder toezicht, dus een piepklein beetje wild kamperen.

-          Donderdagavond aangekomen in Posos. Die ochtend bleef het lang koud. Ze gingen op weg naar Sarria. Daar boodschappen gedaan en net voor ze de winkel ingingen kwam Christel er weer aan. Op dat stuk reden ze langs een geblakerde omgeving, waar bosbranden waren geweest. Heel deprimerend. Vervolgens een super mooie afdaling naar Porto Marin. Daar zagen ze een deel van een brug verdwijnen in het water. De mooie gebouwen zijn namelijk verplaatst naar hogerop, het is een verdronken dorp. Dat dal moesten ze ook weer uit, een zware helling. Tot 3 keer toe lopen. In Posos kwamen ze Christel weer tegen. Zij zat op hen te wachten, want ze kwam €3,- tekort om haar rekening bij het restaurant te betalen. Ze gingen naar de auberge (overnachtingsbedden voor pelgrims). Ze mochten hun tent opzetten. Idi werd vervolgens die avond/nacht heel ziek. Overgeven en diarree, waarschijnlijk een voedselvergiftiging opgelopen. Dit is wel heel erg vervelend als je maar weinig water hebt om te spoelen. Ze konden niet naar binnen om water te halen, omdat alle andere mensen dan wakker zouden worden. Kortom, heel naar. In de wetenschap dat ze de volgende dag 72 km zouden moesten fietsen, hielp hier niet aan mee.

-          Vrijdagochtend nadat alle Pelgrims vertrokken waren konden ze eindelijk naar de douches en de wc. Spoelen, spoelen, wc bezoeken, wc bezoeken. Uiteindelijk om 8.30 uur vertrokken, gelijk met een klim van 1,5 km. Zeer rustig aan de route gefietst en wat vereenvoudigd, omdat het anders te zwaar was voor Idi. Onderweg waren twee Spaanse wielrenners vol bewondering dat ze met deze bepakking in dat gebied aan het fietsen waren. Op een gegeven moment zat Idi er echt even doorheen. Zij wilde een taxi bellen. Niet gedaan, wel gestopt en een banaan gegeten. Na 3km waren ze vervolgens op de camping (8km voor Santiago).  Daar was gelukkig veel wasmogelijkheid. Vroeg slapen. Wat kan een mens eigenlijk veel, leven op water en een banaan en dan nog 70 km kunnen fietsen.

-          Zaterdag lekker gerommeld. Op de fiets, zonder bepakking naar Santiago om Compostella (het bewijs dat je aangekomen bent) te halen. Op het plein stond Christel hen te verwelkomen. Beetje door Santiago gedwaald, veel kaarsen aangestoken. Helaas met een apparaat, want echte kaarsen mogen niet. Op het plein ontmoetten ze een bekende van Christel. Samen met hem zijn ouders (zijn vader deed weer zaken met iemand uit Roelofarendsveen) gezocht, met elkaar wat gedronken. Tijdens het foto’s bekijken blijkt dat Christel haar schelpje op de leisteen van Erik heeft gelegd op de Cruz de Ferro. Hoe bizar. Die middag gehoord dat er in de Veen een extra collecte gehouden zou worden voor het behalen van de tweede Bedevaartplaats. Terug op de camping ontmoetten ze nog een echtpaar uit Venray die de camino aan het lopen waren.

-          Zondagavond aangekomen in Villa Garcia. Het is vandaag de 50e dag. Op de camping hebben ze tot 5 uur gefeest, met geluidsniveau 130. Maar ondanks dat redelijk geslapen. Met volle fietsen op weg naar het plein in Santiago. Ze reden langs een bushalte, waar mensen stonden te klappen voor de laatste meters! Ze gingen naar de pelgrimsviering met het grote wierookvat. Hierna op voor deel 3, Fatima. Nu zonder uitgestippelde route, alleen met de kaart. Christel fietste de eerste 2 km nog mee, daar scheidden hun wegen. Rond 17.00 uur op een hele mooie camping. Ze staan tegenover twee Nederlandse mensen uit Gilze, die hen uitnodigden voor een drankje.

-          Tot nu toe, 2935 km gefietst, 50 dagen onderweg, sponsorbedrag tot nu toe ongeveer €4000,-, nog €6000,- te gaan. Mocht u nog willen sponsoren voor deze geweldige prestatie, u kunt geld overmaken op rekening 116496835 t.n.v. H. Franciscusparochie o.v.v. evenement fietsen naar Fatima, met duidelijk vermelding van naam en adres. Of kijk voor het sponsorformulier op www.wijfietsenvoorghana.nl. Verder krijgt u allen de hartelijke groeten!

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>